Germain Dufour was een Belgische kapucijn, priester-arbeider, sociaal activist en voormalig politicus. Hij werd vooral bekend door zijn inzet voor daklozen, mensen zonder verblijfsdocumenten en andere kwetsbare groepen in Luik. Tussen 1992 en 1995 zetelde hij voor Ecolo in de Senaat en het Waalse parlement.
Sinds zijn overlijden in 2023 wordt zijn publieke nalatenschap echter ook bepaald door ernstige beschuldigingen van seksueel misbruik. Een gerechtelijk onderzoek leidde niet tot een proces omdat Dufour overleed voordat de zaak kon worden afgerond. Latere journalistieke onderzoeken brachten nieuwe getuigenissen naar buiten. Daardoor wordt vandaag opnieuw intensief naar de naam Germain Dufour gezocht.
Germain Dufour in één oogopslag
| Gegeven | Bevestigde informatie |
|---|---|
| Naam | Germain Dufour |
| Geboren | 26 juni 1943 |
| Geboorteplaats | Wasmes-Audemez-Briffoeil |
| Overleden | 9 maart 2023 |
| Leeftijd bij overlijden | 79 jaar |
| Bekend als | Kapucijn, priester-arbeider, sociaal activist en politicus |
| Politieke partij | Ecolo tijdens zijn parlementaire periode |
| Senator | 1992–1995 |
| Waals parlementslid | 1992–1995 |
| Bekend van | Sociaal werk in Luik en Espace fraternel |
De geboorte- en overlijdensgegevens worden bevestigd door het bisdom Doornik. Het officiële Waalse profiel documenteert daarnaast zijn politieke loopbaan en jarenlange sociale engagement.
Van kapucijn tot priester-arbeider in Luik
Dufour trad toe tot de kapucijnen, maar voelde zich volgens zijn officiële Waalse biografie minder aangetrokken tot een traditionele kloosteromgeving. Hij verbleef enige tijd in Frankrijk en wilde zijn geloof verbinden met het dagelijkse leven van arme en uitgesloten mensen. Aan het einde van de jaren zestig studeerde hij theologie in Leuven.
Op 27 augustus 1970 werd hij in Baugnies tot priester gewijd. In hetzelfde jaar vestigde hij zich in Luik. Daar werkte hij van 1970 tot 1987 als straatveger voor de stad. Die keuze paste bij zijn opvatting van de priester-arbeider: iemand die naast zijn religieuze taak bewust tussen gewone werknemers en maatschappelijk kwetsbare mensen leeft.
Germain Dufour en zijn sociale werk
In de Luikse wijk Pierreuse bouwde Germain Dufour een sterke reputatie op als verdediger van mensen die moeilijk aansluiting vonden bij de reguliere hulpverlening. Hij organiseerde opvang en lag aan de basis van Espace fraternel, een plek waar onder meer daklozen, mensen zonder papieren en personen met sociale problemen onderdak konden vinden.
Hij voerde ook actie rond huisvesting en dakloosheid. Zo was hij betrokken bij de actie Une nuit dehors en verzette hij zich in zijn buurt tegen plannen voor de uitbreiding van het Luikse justitiepaleis. Zijn publieke profiel was daardoor lange tijd dat van een onconventionele geestelijke die religie, sociaal werk en politiek engagement met elkaar combineerde.
Een opvallende politieke loopbaan bij Ecolo
In 1988 werd Dufour verkozen tot gemeenteraadslid in Luik. Enkele jaren later maakte hij de overstap naar de nationale politiek. Van 1992 tot 1995 was hij senator voor Ecolo en tegelijk lid van het toenmalige Waalse parlement. Zijn parlementaire mandaten zijn terug te vinden bij de Belgische Senaat.
In de Senaat was hij onder meer lid van de commissie Naturalisaties en gedurende een periode van de commissie Infrastructuur. Hij was ook plaatsvervangend lid van de commissie Justitie. Volgens het Waalse overheidsprofiel legde hij politiek vooral de nadruk op armoedebestrijding, integratie en sociale kwesties.
Na zijn periode bij Ecolo bleef hij politiek actief. Hij sloot zich later aan bij de Belgische Communistische Partij en stond bij verschillende verkiezingen op kandidatenlijsten. In 2012 verscheen zijn naam ook op de Luikse lijst van VEGA. Hij werd daarna niet opnieuw parlementslid.
Ernstige beschuldigingen tegen Germain Dufour
Het beeld van Dufour veranderde sterk nadat beschuldigingen van seksueel grensoverschrijdend gedrag openbaar werden. In 2018 informeerde de organisatie Point d’Appui het parket van Luik over gemelde feiten tegenover kwetsbare volwassen mannen die bij Dufour verbleven. Een gerechtelijk onderzoek volgde. Volgens het onderzoeksmedium Médor bevatte het dossier uiteindelijk drie klachten en minstens zes mogelijke slachtoffers.
Dufour ontkende tijdens zijn leven de beschuldigingen. Zijn verdediging sprak onder meer over een politieke afrekening. Omdat hij op 9 maart 2023 overleed, kwam er geen proces en dus ook geen strafrechtelijke veroordeling. Dat onderscheid is belangrijk: de beschuldigingen waren ernstig en werden onderzocht, maar een rechtbank heeft zich niet over zijn schuld kunnen uitspreken.
In 2025 publiceerde Médor een uitgebreid onderzoek op basis van 21 directe en indirecte getuigenissen. Het medium meldde dat daardoor nog zeven andere mogelijke slachtoffers konden worden geïdentificeerd. Internationale media, waaronder Le Monde, namen de zaak vervolgens opnieuw op.
Nieuwe aandacht voor de zaak in 2026
In maart 2026 kreeg het dossier opnieuw aandacht nadat het bisdom Luik het bestaan erkende van seksueel misbruik van kwetsbare volwassenen door een kerkelijke figuur die gedurende tientallen jaren in Luik actief was. In de openbare communicatie werd de dader niet rechtstreeks bij naam genoemd, maar Belgische kerkelijke en regionale media brachten deze erkenning nadrukkelijk in verband met het dossier rond Germain Dufour.
Notélé meldde daarbij dat dertien personen Dufour beschuldigen van seksueel geweld of verkrachting en dat de kerk andere mogelijke slachtoffers oproept zich te melden. Ook hier blijft juridische voorzichtigheid nodig: door zijn overlijden is er geen proces geweest waarin de individuele aantijgingen tegen hem definitief konden worden beoordeeld.
Wat is bekend over zijn privéleven?
Over een vaste partner, kinderen of andere familiale relaties van Germain Dufour is in de geraadpleegde betrouwbare bronnen geen duidelijke, publiek bevestigde informatie beschikbaar. Zulke gegevens kunnen daarom niet verantwoord als feit worden vermeld.
Wel is zijn religieuze en publieke levensloop uitgebreid gedocumenteerd. Het bisdom Doornik bevestigt dat hij kapucijn en priester was en dat hij tot aan het einde van zijn leven kerkelijke taken bleef vervullen in de pastorale eenheid van Péruwelz.
Lees meer: Jean-Jacques De Gucht: van Senaat en Vlaams Parlement tot afscheid uit de politiek
Besluit
Germain Dufour was tientallen jaren een opvallende figuur in het sociale, religieuze en politieke leven van Wallonië. Zijn werk met kwetsbare mensen in Luik en zijn mandaten als Ecolo-senator en Waals parlementslid zijn goed gedocumenteerd.
Tegelijk kan zijn nalatenschap niet los worden gezien van de ernstige beschuldigingen die tegen hem naar voren kwamen. Er liep een gerechtelijk onderzoek, maar zijn overlijden in 2023 maakte een proces onmogelijk. Nieuwe getuigenissen en kerkelijke communicatie hebben de zaak nadien opnieuw onder de aandacht gebracht. Wat juridisch nooit door een vonnis is vastgesteld, moet daarom ook vandaag zorgvuldig als beschuldiging of getuigenis worden omschreven, en niet als een strafrechtelijke veroordeling.