Willy Sollie is een Vlaamse buschauffeur die eind jaren negentig onverwacht het middelpunt werd van een diplomatiek en politiek dossier tussen België en Wit-Rusland. Tijdens een humanitaire busreis met kinderen uit de streek rond Tsjernobyl raakte hij betrokken bij een zwaar verkeersongeval waarbij vier kinderen om het leven kwamen.
Sollie werd in Wit-Rusland veroordeeld tot een lange gevangenisstraf. Zijn zaak kreeg veel aandacht in België, waar politici zich inzetten voor strafvermindering en uiteindelijk voor zijn vrijlating. Meer dan twintig jaar later wordt zijn naam vooral met die dramatische periode verbonden.
Table of Contents
Wie is Willy Sollie?
Willy Sollie was beroepsmatig actief als buschauffeur. In 1997 was hij 57 jaar oud. Een exacte geboortedatum is niet terug te vinden in de geraadpleegde officiële bronnen.
Hij werd bekend door zijn deelname aan een humanitaire reis naar Wit-Rusland. In die periode werden jaarlijks honderden kinderen uit gebieden die getroffen waren door de kernramp van Tsjernobyl naar Vlaanderen gebracht. Ze verbleven er tijdelijk bij gastgezinnen voor wat toen een gezondheidsvakantie werd genoemd.
Sollie nam vrijwillig deel aan het vervoer. Volgens documenten van de Belgische Senaat werd hij voor die opdracht niet betaald.
Kort profiel
| Gegeven | Informatie |
|---|---|
| Naam | Willy Sollie |
| Bekend als | Vlaamse buschauffeur |
| Leeftijd in 1997 | 57 jaar |
| Publiek bekend door | Busongeval en veroordeling in Wit-Rusland |
| Reis | Humanitair vervoer van kinderen uit de regio rond Tsjernobyl |
| Veroordeling | Acht jaar werkkamp in 1997 |
| Latere straf | Verminderd tot vijf jaar |
| Terugkeer naar België | Begin maart 1999 |
Het busongeval in Wit-Rusland
De gebeurtenis die het leven van Willy Sollie ingrijpend veranderde, vond plaats tijdens een busreis in Wit-Rusland in 1997. De bus vervoerde kinderen die later naar Vlaamse gastgezinnen zouden reizen.
In de buurt van Kobrin, in de regio Brest, gebeurde een zwaar ongeval. Vier kinderen kwamen daarbij om het leven. Daarnaast raakten volgens officiële Belgische parlementaire documenten enkele tientallen kinderen gewond.
Sollie werd na het ongeval aangehouden. De Wit-Russische autoriteiten beschuldigden hem van overdreven snelheid op een nat wegdek. Op advies van zijn plaatselijke advocaat pleitte hij schuldig, in de verwachting dat het humanitaire karakter van de reis en andere verzachtende omstandigheden bij de strafmaat zouden worden meegewogen.
Willy Sollie kreeg acht jaar werkkamp
Na ongeveer vier maanden voorhechtenis volgde op 12 november 1997 de uitspraak. Willy Sollie werd veroordeeld tot acht jaar werkkamp.
De straf veroorzaakte veel beroering in België. Daarbij ging de aandacht zowel naar de vier overleden kinderen en hun families als naar de volgens Belgische politici bijzonder zware straf voor de chauffeur.
De zaak bereikte ook het federale parlement. De Belgische Senaat behandelde een resolutie waarin de regering werd gevraagd Sollie consulaire steun te blijven geven en bij de Wit-Russische autoriteiten aan te dringen op een snelle behandeling van zijn zaak.
Zijn straf werd later verminderd
Sollie ging tegen zijn veroordeling in beroep. In mei 1998 werd zijn oorspronkelijke straf van acht jaar verminderd tot vijf jaar. Daarna waren volgens toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Erik Derycke de gewone juridische mogelijkheden uitgeput.
Een vroegtijdige vrijlating kon vervolgens vooral via presidentiële gratie worden bereikt. De Belgische regering en verschillende parlementsleden bleven daarom diplomatieke druk uitoefenen. Ook de Vlaamse regering vroeg de Wit-Russische president aandacht te schenken aan het gratieverzoek.
Tijdens een hoorzitting in het Vlaams Parlement in juni 1998 verklaarde de Wit-Russische ambassadeur dat hij eveneens probeerde een vrijlating mogelijk te maken. Op dat moment verbleef Sollie onder een relatief vrij regime in de stad Gorki, waar hij zich meerdere keren per dag moest melden.
Terugkeer naar België in 1999
Uiteindelijk hoefde Willy Sollie de volledige straf van vijf jaar niet uit te zitten. Begin maart 1999 kwam hij vrij en keerde hij terug naar België, na bijna twee jaar in Wit-Rusland te hebben verbleven sinds het ongeval en zijn daaropvolgende aanhouding.
De terugkeer kreeg destijds ruime media-aandacht. De zaak was inmiddels veel meer geworden dan een individueel strafdossier. Ze had geleid tot parlementaire debatten en diplomatieke contacten tussen België en Wit-Rusland.
In 2024, ongeveer 25 jaar na zijn terugkeer, blikte Sollie opnieuw terug op die periode. Hij liet daarbij blijken dat hij het verleden niet voortdurend opnieuw wil beleven en de gebeurtenissen vooral achter zich probeert te laten.
Over het privéleven van Willy Sollie is weinig bekend
Hoewel de zaak-Sollie destijds uitvoerig in de media kwam, bleef Willy Sollie zelf geen bekende publieke figuur in de klassieke betekenis. Zijn bekendheid ontstond door één uitzonderlijke en tragische gebeurtenis.
Over zijn opleiding, gezin, partner, kinderen en verdere loopbaan bestaat weinig betrouwbaar bevestigde openbare informatie. Ook zijn exacte geboortedatum is niet publiek gedocumenteerd in de geraadpleegde gezaghebbende bronnen.
Het zou daarom niet correct zijn om dergelijke gegevens op basis van losse websites of onbevestigde vermeldingen in te vullen.
Lees meer: Rik Daems: van Belgisch minister tot Europese toppoliticus
Waarom de zaak-Willy Sollie wordt herinnerd
Willy Sollie blijft vooral bekend als de Vlaamse buschauffeur die tijdens een humanitaire reis in 1997 betrokken raakte bij een dodelijk ongeval in Wit-Rusland. Vier kinderen verloren daarbij het leven, waarna Sollie werd veroordeeld tot acht jaar werkkamp. Zijn straf werd later teruggebracht tot vijf jaar.
Zijn zaak leidde tot intensieve politieke en diplomatieke inspanningen vanuit België en eindigde met zijn vrijlating en terugkeer begin 1999. Over zijn leven buiten die gebeurtenissen is weinig betrouwbare openbare informatie beschikbaar. Juist daarom blijft een zorgvuldige beschrijving van Willy Sollie vooral beperkt tot het goed gedocumenteerde dossier dat hem eind jaren negentig nationaal bekend maakte.