Ga naar de inhoud
Belgisch nieuws, technologie en dagelijkse verhalen — helder verteld. dinsdag 8 september 2026
Net binnen Aaron Blommaert vriendin: wat is bekend over zijn relatie? 09:40
Nieuws

Zakia Khattabi: van Ecolo-voorzitter tot Brussels fractieleider

Zakia Khattabi is een Belgische politica van Ecolo. Ze verwierf nationale bekendheid als parlementslid, partijvoorzitter en federaal minister van Klimaat, Leefmilieu, Duurzame Ontwikkeling en Green Deal. Sinds februari 2025 zetelt ze opnieuw in het Brussels Parlement, waar ze voorzitter is van de Ecolo-fractie.

Haar naam wordt vooral gezocht vanwege haar lange politieke loopbaan en haar zichtbare rol in het Belgische klimaatbeleid. Daarnaast kreeg ze veel media-aandacht door haar kandidatuur voor het Grondwettelijk Hof en door haar deelname aan internationale klimaatonderhandelingen.

Zakia Khattabi in één oogopslag

GegevenInformatie
Volledige naamZakia Khattabi
Geboortedatum15 januari 1976
Leeftijd50 jaar in 2026
GeboorteplaatsSint-Joost-ten-Node, Brussel
BeroepPolitica en opgeleid maatschappelijk assistente
Politieke partijEcolo
OpleidingBachelor maatschappelijk assistent en licentie sociaal werk
Huidige publieke rolBrussels parlementslid en voorzitter van de Ecolo-fractie
Eerdere functieFederaal minister van Klimaat, Leefmilieu, Duurzame Ontwikkeling en Green Deal
Bekend vanEcolo-voorzitterschap, klimaatbeleid en parlementair werk

De geboortegegevens, opleiding en huidige parlementaire functie worden vermeld in het officiële profiel van het Parlement francophone bruxellois.

Jeugd, Brusselse achtergrond en opleiding

Zakia Khattabi werd op 15 januari 1976 geboren in Sint-Joost-ten-Node. Ze groeide op in Brussel in een gezin met Marokkaanse wortels. Volgens het Belgische weekblad Le Vif was haar vader actief in de bouwsector en was haar moeder huisvrouw. Het gezin telde vijf kinderen, onder wie een tweelingzus van Khattabi.

Ze volgde onderwijs in Brussel en koos daarna voor een sociale opleiding. Khattabi behaalde een bachelor als maatschappelijk assistente en vervolgens een licentie in sociaal werk. Voordat ze een voltijdse politieke loopbaan begon, was ze onder meer actief bij het toenmalige Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding. Die professionele achtergrond sloot aan bij thema’s die later regelmatig in haar parlementaire werk terugkeerden, zoals gelijke kansen, discriminatie, justitie en sociale rechten.

De eerste stappen in de politiek

Khattabi werd in 2009 voor het eerst verkozen. Ze zetelde in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement en in het Parlement van de Franse Gemeenschap. Tijdens die eerste politieke periode was ze ook gemeenschapssenator en werd ze fractieleider van Ecolo in de Senaat.

In 2014 maakte ze de overstap naar de federale Kamer van Volksvertegenwoordigers. Daar werkte ze onder meer rond justitie, binnenlandse zaken en gelijke kansen. Haar profiel was daardoor aanvankelijk breder dan het klimaat- en milieubeleid waarmee ze later het sterkst geassocieerd zou worden.

Khattabi was daarnaast een tijd gemeenteraadslid in Elsene. Over de jaren heen bouwde ze zo ervaring op verschillende Belgische beleidsniveaus op: gemeentelijk, gewestelijk, gemeenschapsgericht, federaal en in de Senaat.

Zakia Khattabi als voorzitter van Ecolo

In maart 2015 werd Zakia Khattabi samen met Patrick Dupriez verkozen tot co-voorzitter van Ecolo. De Franstalige groene partij werkt traditioneel met een gedeeld voorzitterschap. Na haar verkiezing legde Khattabi haar mandaat als Kamerlid neer, omdat Ecolo het combineren van belangrijke partij- en parlementaire functies beperkt.

Toen Dupriez in 2018 stopte, zette Khattabi het voorzitterschap voort met Jean-Marc Nollet. Onder hun leiding boekte Ecolo winst bij de lokale verkiezingen van 2018 en bij de federale verkiezingen van 2019. Khattabi stelde zich in 2019 niet opnieuw kandidaat voor het partijvoorzitterschap. In datzelfde jaar werd ze opnieuw verkozen in de Kamer.

Haar periode als voorzitter maakte haar tot een van de bekendste gezichten van de Franstalige groenen. Ze verdedigde niet alleen ecologische standpunten, maar sprak ook geregeld over sociale ongelijkheid, vrouwenrechten, racisme en de werking van de Belgische instellingen.

De omstreden kandidatuur voor het Grondwettelijk Hof

Een belangrijk en gevoelig moment in haar carrière volgde in 2020. Ecolo droeg Khattabi voor als rechter bij het Grondwettelijk Hof, waar naast beroepsmagistraten ook voormalige parlementsleden kunnen zetelen. Kandidaten moeten in de Kamer of Senaat een tweederdemeerderheid behalen.

Khattabi haalde die vereiste meerderheid niet. Vooral N-VA en Vlaams Belang voerden campagne tegen haar benoeming en uitten twijfels over haar politieke en activistische profiel. Bij een latere stemming sprak ook de MR zich tegen haar kandidatuur uit. Ecolo wees er daarbij op dat een juridische opleiding geen absolute voorwaarde is voor de zetels die voor voormalige politici zijn bestemd. Uiteindelijk werd partijgenoot Thierry Detienne benoemd. VRT NWS beschreef de langdurige en politiek geladen benoemingsprocedure.

De kandidatuur leidde tot een ruimer debat over politieke benoemingen, partijafspraken en de vereiste onafhankelijkheid van leden van het Grondwettelijk Hof. Khattabi zelf werd uiteindelijk geen rechter en keerde terug naar haar politieke werkzaamheden.

Federaal minister van Klimaat en Leefmilieu

Op 1 oktober 2020 trad Zakia Khattabi toe tot de federale regering-De Croo. Ze werd minister van Klimaat, Leefmilieu, Duurzame Ontwikkeling en Green Deal. Die functie vervulde ze tot de installatie van de volgende federale regering op 3 februari 2025.

Haar bevoegdheden lagen deels op een ingewikkeld terrein. In België zijn verschillende onderdelen van het klimaat- en milieubeleid verdeeld over de federale overheid en de gewesten. Daardoor moest ze regelmatig overleggen met Vlaanderen, Wallonië en Brussel om tot gezamenlijke Belgische standpunten en klimaatplannen te komen. Lees meer: Petra De Sutter vroeger: van arts en wetenschapper tot rector

Tijdens haar ministerschap vertegenwoordigde Khattabi België op internationale klimaattoppen. In 2024 leidde ze de Belgische delegatie tijdens de COP29 in Bakoe. Haar beleid omvatte verder initiatieven rond een wetenschappelijke klimaatraad, de analyse van klimaat- en milieurisico’s en een rechtvaardige overgang naar een duurzamere economie. Aan het einde van haar ministerschap presenteerde ze 180 aanbevelingen voor een sociaal rechtvaardige transitie. De officiële mededelingen daarover zijn verzameld door de Belgische federale overheid.

Terugkeer naar het Brussels Parlement

Bij de verkiezingen van juni 2024 was Khattabi lijsttrekker van Ecolo voor het Brussels Gewest. Ze werd verkozen, maar kon haar gewestelijke mandaat pas volledig opnemen nadat haar federale ministerschap in februari 2025 was geëindigd. Daarna werd ze voorzitter van de Ecolo-fractie in het Brussels Parlement.

In die functie speelt ze een zichtbare rol in de Brusselse politiek en in de langdurige gesprekken over de vorming en werking van een gewestregering. Haar aandacht gaat daarbij onder meer naar bestuur, sociale rechtvaardigheid, leefmilieu en de institutionele toekomst van Brussel.

Over haar privéleven is slechts beperkte betrouwbare informatie gepubliceerd. Le Vif vermeldde dat Khattabi getrouwd is, maar de identiteit en persoonlijke achtergrond van haar partner staan niet centraal in haar publieke werk. Over eventuele kinderen of haar huidige woonplaats bestaat geen duidelijk bevestigde openbare informatie die relevant is voor haar politieke profiel.

Besluit

Zakia Khattabi heeft een lange loopbaan opgebouwd binnen Ecolo en de Belgische politiek. Ze was onder meer Brussels parlementslid, senator, federaal volksvertegenwoordiger, partijvoorzitter en federaal minister. Sinds februari 2025 is ze opnieuw actief in het Brussels Parlement als voorzitter van de Ecolo-fractie.

Haar publieke betekenis ligt vooral in haar werk rond klimaat, leefmilieu, gelijke kansen en sociale rechtvaardigheid. Hoewel enkele momenten uit haar carrière voor politieke controverse zorgden, is haar professionele traject goed gedocumenteerd. Over haar persoonlijke en familiale leven is aanzienlijk minder bekend, waardoor daarover geen verdere betrouwbare conclusies kunnen worden getrokken.